Ne l miu paíç nun se passa nada
a la tierra bai-se pula strada an frente
Nobembre ye quanta quelor l cielo le cunsinte
a las casas cun que l friu abre la praça
Dezembre tembra bidros atira fuolhas
l aire assopra i cuorre i barre l sagrado menos mal
que l mais zeloso barredor munecipal
Mas que fazer de toda esta quelor azul
que acubre ls campos neste miu paíç azul?
La giente ye poupada calha-se i mais nada
La boca ye para quemer i para traier cerrada
l solo camino ye dreito al sol
ne l miu paíç nun se passa nada
l cuorpo droba-se al peso dua alma que nun sinte
Todos tenemos ua jinela pa l mar bolbida
L fisco bela i la palabra era para todo mundo
I ajúntan-se na casa pertuesa
la sauidade i l rádio de pilhas ambaixo l cielo azul
L’andústria zambuolbe-se i fázen-se ambaixo
la bielha lei mental pastilhas de mentol
Muorre-se a oucidente cumo l sol a la tarde
Cai-se la serena i ambaixo l sol a pique
De la rebison de l rostro l própio mirar mos arde
Nesta borda costeira qual de nós fui un die nino?
Hai neste mundo seres para quien
la bida nun ten cuntentamiento
I la naçon faç-le ua chamada a la mai,
tenendo an cuonta la grabidade de l momiento
L miu paíç ye l que l mar nun quier
ye l pescador cuçpido a la praia a la lhuç
yá que l’arena creciu i la giente ambalde requier
drobada l que de cara oupida yá le pertencie.
La mie tierra ye ua grande strada
que pon la piedra antre l home i la mulhier
L home bende la bida i droba-se ambaixo l sacho
L miu paíç ye l que l mar nun quier.
Ruy Belo, País Possivel (1973) , in Todos os Poemas (2000)
Traduçon de Fracisco Niebro
[an pertués
Morte ao meio-dia
No meu país não acontece nada
à terra vai-se pela estrada em frente
Novembro é quanta cor o céu consente
às casas com que o frio abre a praça
Dezembro vibra vidros brande as folhas
a brisa sopra e corre e varre o adro menos mal
que o mais zeloso varredor municipal
Mas que fazer de toda esta cor azul
que cobre os campos neste meu país do sul?
A gente é previdente cala-se e mais nada
A boca é pra comer e pra trazer fechada
o único caminho é direito ao sol
No meu país não acontece nada
o corpo curva ao peso de uma alma que não sente
Todos temos janela para o mar voltada
o fisco vela e a palavra era para toda a gente
E juntam-se na casa portuguesa
a saudade e o transístor sob o céu azul
A indústria prospera e fazem-se ao abrigo
da velha lei mental pastilhas de mentol
Morre-se a ocidente como o sol à tarde
Cai a sirene sob o sol a pino
Da inspecção do rosto o próprio olhar nos arde
Nesta orla costeira qual de nós foi um dia menino?
Há neste mundo seres para quem
a vida não contém contentamento
E a nação faz um apelo à mãe,
atenta a gravidade do momento
O meu país é o que o mar não quer
é o pescador cuspido à praia à luz
pois a areia cresceu e a gente em vão requer
curvada o que de fronte erguida já lhe pertencia
A minha terra é uma grande estrada
que põe a pedra entre o homem e a mulher
O homem vende a vida e verga sob a enxada
O meu país é o que o mar não quer]
Mostrar mensagens com a etiqueta Ruy Belo. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Ruy Belo. Mostrar todas as mensagens
segunda-feira, 29 de março de 2010
quinta-feira, 25 de março de 2010
Pertual Sacro - Mogadouro
Eilhi la punta lisa çurriagada i yerma
eilhi l scuro d’eimbierno eilhi ls uolmos
eilhi la febra de la tarde eilhi l anfermo
triste de uolhos grandes serenos
eilhi la fin eilhi defenitibos galhos
eilhi to la berdade de nós mesmos
eilhi todos armanos de brancos sismos
eilhi de nun chegarmos mos fartemos.
Rui Belo, Boca Bilingue (1966), in Todos os Poemas (2001)
Traduçon de Fracisco Niebro
[an pertués:
Portugal Sacro - Mogadouro
Ali o cabo liso vergastado e ermo
ali a ténebra de inverno ali os olmos
ali a fêvera da tarde ali o enfermo
triste de olhos grandes calmos
ali o fim ali definitivos ramos
ali toda a verdade de nós mesmos
ali todos irmãos de níveos sismos
ali de não chegarmos nos fartámos.]
eilhi l scuro d’eimbierno eilhi ls uolmos
eilhi la febra de la tarde eilhi l anfermo
triste de uolhos grandes serenos
eilhi la fin eilhi defenitibos galhos
eilhi to la berdade de nós mesmos
eilhi todos armanos de brancos sismos
eilhi de nun chegarmos mos fartemos.
Rui Belo, Boca Bilingue (1966), in Todos os Poemas (2001)
Traduçon de Fracisco Niebro
[an pertués:
Portugal Sacro - Mogadouro
Ali o cabo liso vergastado e ermo
ali a ténebra de inverno ali os olmos
ali a fêvera da tarde ali o enfermo
triste de olhos grandes calmos
ali o fim ali definitivos ramos
ali toda a verdade de nós mesmos
ali todos irmãos de níveos sismos
ali de não chegarmos nos fartámos.]
Labels:
Ruy Belo
quinta-feira, 20 de março de 2008
Tu stás eiqui
Stás eiqui cumigo a la selombra de l sol
scribo i oubo ciertos rugidos caseiros
i la lhuç entra-me houmildemente pula jinela
i duol-me un braço l sei que sou la pior calantriç de l que sou
Stás eiqui cumigo i sou ua perséncia a cada die
i todo l que fago ó sinto me biste a modo un pijame
que uso para ser tamien esto este bicho
de questumes manhas segredos defeitos quaijeque todos çfeitos
quando apuis na rue na bida profissional ó social solo sou un nome i sáben l que sei l
que fago ó anton sou you que cuido que l sáben
i sou amable scuolho cun cuidado ls géstios i scuolho las palabras
i sei que al fin puodo ser esso talbeç porque eiqui
sentado andrento de casa sou outra cousa
esta cousa que scribe i ten ua mancha na camisa i solo ten de fuora
la salida deste delor an aqueste braço que ambuolbe todo l que fago
bien antendido l que fago cun este braço
Stás eiqui cumigo i al redror son las paredes
i puodo passar de sala para sala a pensar noutra cousa
i dezir eiqui ye la sala de star eiqui ye l quarto eiqui ye la casa de banho
i ne l fondo scolher cada ua de las debisones
cunsante l que tengo a fazer
Stás eiqui cumigo i sei que solo sou este cuorpo castigado
passado pulas piernas de sala an sala. Sou solo estas salas estas paredes
esta fonda bergonha de l ser i nun ser solo l’ outra cousa
essa cousa que sou na strada adonde nun stou a la selombra de l sol
Stás eiqui i sinto-me anteiramente zamparado
delantre de ls dies. Que naide saba este miu nome
este miu berdadeiro nome apuis talbeç tapado noutro
nome anque ne l mesmo nome este nome
de tierra de delor de paredes este nome caseiro
Al fin fui esto nada mais do que esto
las outras cousas que fiç fiç-las para nun ser esto ó çfraçar esto
a que solamente nun chamo merda porque al nacer me ponírun outro nome que nó merda
i an prencípio l nome de cada cousa sirbe pa çtinguir uas cousas de las outras cousas
Stás eiqui cumigo i tengo pena acradita de ser solo esto
pena até mesmo de dezir que sou solo esto cumo se fura tamien outra cousa
ua cousa para alhá desto que nó esto
Stás eiqui cumigo deixa te star eiqui cumigo
ye de tues manos que sálen alguns destes rugidos caseiros
mas até ne ls géstios caseiros tu sós mais do que ls tous géstios caseiros
tu sós an cada géstio todos ls tous géstios
i neste sfergante you sei you sinto al cierto
l que quieren dezir ciertas palabras cumo la palabra paç
Deixa-te star eiqui i perdona que l tiempo te quede na cara an forma d’angúrrias
perdona pagares tan alto précio por star eiqui
perdona you dezir yá muitá pagas tan alto précio por star eiqui
cuntina ne ls géstios nun pares atenta quedar siempre eiqui
deixa serenamente smorecéren-se un por un ls dies
i you saber que eiqui stás de modo a poder dezir
sou esto ye berdade mas sei que tu stás eiqui
Ruy Belo
Traduçon de Fracisco Niebro
[an pertués:
Tu estás aqui
Estás aqui comigo à sombra do sol
escrevo e oiço certos ruídos domésticos
e a luz chega-me humildemente pela janela
e dói-me um braço o sei que sou o pior aspecto do que sou
Estás aqui comigo e sou sumamente quotidiano
e tudo o que faço ou sinto como que me veste de um pijama
que uso para ser também isto este bicho
de hábitos manias segredos defeitos quasetodos desfeitos
quando depois lá fora na vida profissional ou social só sou um nome e sabem o que sei o
que faço ou então sou eu que julgo que o sabem
e sou amável selecciono cuidadosamente os gestos e escolho as palavras
e sei que afinal posso ser isso talvez porque aqui
sentado dentro de casa sou outra coisa
esta coisa que escreve e tem uma nódoa na camisa e só tem de exterior
a manifestação desta dor neste braço que afecta tudo o que faço
bem entendido o que faço com este braço
Estás aqui comigo e à volta são as paredes
e posso passar de sala para sala a pensar noutra coisa
e dizer aqui é a sala de estar aqui é o quarto aqui é a casa de banho
e no fundo escolher cada uma das divisões
segundo o que tenho a fazer
Estás aqui comigo e sei que só sou este corpo castigado
passado nas pernas de sala em sala. Sou só estas salas estas paredes
esta profunda vergonha de o ser e não ser apenas a outra coisa
essa coisa que sou na estrada onde não estou à sombra do sol
Estás aqui e sinto-me absolutamente indefeso
diante dos dias. Que ninguém conheça este meu nome
este meu verdadeiro nome depois talvez encoberto noutro
nome embora no mesmo nome este nome
de terra de dor de paredes este nome doméstico
Afinal fui isto nada mais do que isto
as outras coisas que fiz fi-las para não ser isto ou dissimular isto
a que somente não chamo merda porque ao nascer me deram outro nome que não merda
e em princípio o nome de cada coisa serve para distinguir umas coisas das outras coisas
Estás aqui comigo e tenho pena acredita de ser só isto
pena até mesmo de dizer que sou só isto como se fosse também outra coisa
uma coisa para além disto que não isto
Estás aqui comigo deixa-te estar aqui comigo
é das tuas mãos que saem alguns destes ruídos domésticos
mas até nos teus gestos domésticos tu és mais que os teus gestos domésticos
tu és em cada gesto todos os teus gestos
e neste momento eu sei eu sinto ao certo
que significam certas palavras como a palavra paz
Deixa-te estar aqui perdoa que o tempo te fique na face na forma de rugas
perdoa pagares tão alto preço por estar aqui
perdoa eu revelar que há muito pagas tão alto preço por estar aqui
prossegue nos gestos não pares procura permanecer sempre presente
deixa docemente desvanecerem-se um por um os dias
e eu saber que aqui estás de maneira a poder dizer
sou isto é certo mas sei que tu estás aqui]
Labels:
Ruy Belo
Subscrever:
Mensagens (Atom)