sábado, 18 de fevereiro de 2012

l mielro


oupie se la manhana
i chegaba me pulas frinchas de la jinela
un cantar de mielro:

era la moda de la lhuç
atamando l bruar de l die:
que amporta se nun bieno l mielro?

hai ua música an ser,
tan lhibre que yá nun queda agarrada a nada:
ende me nace clara la madrugada.




2 comentários:

  1. Olá Amadeu,
    Que falta me fizeste amigo!
    Por mais belos que sejam, e são, os poemas que traduziste, faltam-me as tuas palavras tão simples, tão cheias de mistérios e tão transmontanas.
    Beisico

    ResponderEliminar
  2. Buonas nuites, querida amiga,

    Sabes, a las bezes quedamos assi cumo l tiempo, algo secos i nun hai meia de chober. Mas hai siempre un camino de buota. Tengo siempre bejitado l buosso blogue, solo nun tengo deixado rastro. Beisico grande.

    ResponderEliminar