die de la mai: bonda que puoda ser manhana!
die de la mai,
se nun pudir ser hoije
nien todos ls dies,
bonda que puoda ser manhana!
hai quien diga
que até ls páixaros,
cul delor, se squécen de cantar:
acauso se lhembraran manahna?
tenie la casa
un sobreiro a la puorta,
staba amarielho de flores
ouxalá podisse ser manhana!
quaije naide las conhece,
mas eisísten
i son sperança de belhotras:
será que puode ser manhana?
Se um não houver amanhã
ResponderEliminarnão haverá mães
nem filhos
nem flores amarelas nos sobreiros
os pássaros não cantarão
porque, não havendo amanhã,
não haverá música
nem lágrimas
nem risos
de crianças que correm
atrás de borboletas de asas azuis
Beisico
Mara
De acordo, Mara
ResponderEliminarPor esso l poema porclama que hai manhana, mesmo quando nun haba un hoije al modo.
Beisico
A.