Mostrar mensagens com a etiqueta Anna Akhmátova. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Anna Akhmátova. Mostrar todas as mensagens

terça-feira, 7 de fevereiro de 2012

Para que me sírben ...


Para que me sírben eisércitos de modas
i l gusto de la poética sentimental?
Para mi na poesie nada ten amportança
a nun ser ls homes.

Quando soubires de que lexeira
sálen ls bersos, sien bergonha,
cumo ua frol amarielha na tapada,
cumo un cato ou cumo un roque.

Un bózio de rábia, alcatron cun oulor a fresco,
mofo scundido na parede...
I la poesie yá sona ferbiente, amerosa,
para miu i buosso cuntentamiento.

Anna Akhmátova, ousando la trduçon de l russo para pertue´s de Manuel Seabra [Poetas Russos, Relógio d'Água, 1995]



domingo, 5 de fevereiro de 2012

a la moda de antrada


Ne ls terribles anhos de 'jovismo' [de Ejov, xefe de la polícia secreta de Staline] passei zassiete meses nas filas de la cadena se Leninegrado. Ua beç, até ua pessona me 'recoinciu'. Por esta altura, ua tie de beiços azulados que staba atrás de mi, i que pula cierta nunca oubira sequiera dezir l miu nome, spertou de l suonhos an que todas stábamos i preguntou me al oubido (eilhi todo mundo falaba baixico):
- Podeis cuntar esto?
Respundi le:
- Puodo.
Ende, a modo ua risa slubiou se por aqueilho que an tiempos yá habie sido l rostro de la tie.

Abril de 1957, Leninegrado.

Anna Akhmátova [1889-1966], cun assento na traduçon de l russo para pertués, feita por Nina Guerra i Filipe Guerra [Só o sangue cheira a sangue, Assírio Alvim, 2000]