segunda-feira, 20 de fevereiro de 2012
l friu i la muorte
domingo, 19 de fevereiro de 2012
dá me ua risa
sábado, 18 de fevereiro de 2012
l mielro
sexta-feira, 17 de fevereiro de 2012
Ls doze (06)
quinta-feira, 16 de fevereiro de 2012
Ls doze (05)
quarta-feira, 15 de fevereiro de 2012
Ls doze (04)
terça-feira, 14 de fevereiro de 2012
Ls doze (03)
segunda-feira, 13 de fevereiro de 2012
Ls doze (02)
domingo, 12 de fevereiro de 2012
Ls doze (01)
sábado, 11 de fevereiro de 2012
que se m'amporta...
terça-feira, 7 de fevereiro de 2012
Para que me sírben ...
segunda-feira, 6 de fevereiro de 2012
Hamlet
domingo, 5 de fevereiro de 2012
a la moda de antrada
sábado, 4 de fevereiro de 2012
Guarda mie fala para siempre
sexta-feira, 3 de fevereiro de 2012
Bistas cun mundiada
quarta-feira, 1 de fevereiro de 2012
Miu abó nun lie bersos
Las mies palabras
sábado, 28 de janeiro de 2012
la muorte ye ua frol
a muorte ye ua frol que solo abre ua beç.
Mas quando abre, nada se abre cun eilha.
Abre siempre quando le dá la gana, i fuora de tiempo.
La muorte ye ua frol que solo abre ua beç.
Mas quando abre, nada se abre cun eilha.
Abre siempre quando le dá la gana, i fuora de tiempo.
I ben, grande paixarina, anfeitando tuoros a oundear.
Deixa me ser l tuoro fuorte de sou cuntentamiento.
Paul Celan
[traduçon zde l pertués, ne l testo traduzido de l alman de João Barrento an Sete Rosas mais Tarde, ed. Cotovia, 1997, p. 15]
buscador de la berdade
sexta-feira, 27 de janeiro de 2012
La purmanhana
Tomara you ser sabedor de nada cumo la purmanhana
A pousar sou mirar
Naqueilha bielha reina al medir ua cidade
Cun un alfinete de broixe,
Ou ne ls homes secos que bírun
Zde sues amprouadas Babilónias
Ls çcuidados planetas an sues buoltas,
La muorte de las streilhas adonde la lhuna nace,
I agarrórun sues trabas i fazírun somas;
Tomara you ser sabedor de nada cumo la purmanhana
Que solo eilhi quedou, a abanar la relhuziente carruaije
Porriba ls scuros quartos de ls cabalhos;
Tomara you ser – yá que nanhun coimiento bal ua palha –
Garotico i sabedor de nada cumo la purmanhana.
W. B. Yeats
[The dawn
I would be ignorant as the dawn
That has looked down
On that old queen measuring a town
With the pin of a brooch,
Or on the withered men that saw
From their pedantic Babylon
The careless planets in their courses;
The stars fade out where the moon comes,
And took their tablets and did sums,
I would be ignorant as the dawn
That merely stood, rocking the glittering coach
Above the cloudy shoulders of the horses;
I would be – for no knowledge is worth a straw –
Ignorant and wanton as the dawn.]
quarta-feira, 25 de janeiro de 2012
Lisboua
domingo, 15 de janeiro de 2012
nuites
sábado, 7 de janeiro de 2012
quinta-feira, 5 de janeiro de 2012
entro pula puorta deste anho
sábado, 31 de dezembro de 2011
bun 2012!
sexta-feira, 30 de dezembro de 2011
segunda-feira, 26 de dezembro de 2011
dito (54)
domingo, 25 de dezembro de 2011
screbir
segunda-feira, 19 de dezembro de 2011
un bun sítio para morar
ls caminos de la prainada, perdidos,
adonde ls uolhos nunca achórun pouso,
este solo al modo para páixaros
i outros que fazírun de l bolo
un modo de çpreziar la tierra i
ls passos neilha: cunta me la tue stória
al modo para fazer mie casa,
que lhembráncias son un bun sítio
para morar, ceçon adonde s'agárren
raízes que aguánten l feturo cun sues
airaçadas a la nuitica de ls dies bielhos.
domingo, 18 de dezembro de 2011
sexta-feira, 16 de dezembro de 2011
mesmo sabendo
abriste un die tous braços:
na prainada que crieste
a la jinelas assóman-se anfenitos:
agora, deixa-te ir
mesmo sabendo que nunca chegarás.
quinta-feira, 15 de dezembro de 2011
anquanto
sexta-feira, 9 de dezembro de 2011
piedra ne l camino
quinta-feira, 8 de dezembro de 2011
Adenteste la bida
sábado, 3 de dezembro de 2011
calamitas - quelamidade
cuido que somos specialistas nesse modo de nun deixar que nanhue spiga arrepasse porriba de la senara, que nanhue pessona subirta porriba la medianie de l rebanho adonde todos andamos; ende todas las fuorças se atíran acontra quien subertiu i nun çcánsan anquanto le nun scocháren la spiga, quier dezir, la cabeça, ou obrigá-la a abaixar a l'altura de todos ls outros nien que tenga de se poner de zinolhos; queda anton, l abiso: faç todo por creceres, mas apuis nun te admires que te quérgan cortar la cabeça ou oubrigar a azinolhar.
quarta-feira, 30 de novembro de 2011
nun quieren las palabras
quando outros las agárran
i maltrátan, nun quieren
las palabras ser ousadas:
quedar calhado puode tamien
ser modo de las respeitar.
suidades de ti
atrabessas la nuite de ls géstios
para adonde móran las cousas
hounestas i l sereno cuorre cumo
aire an agosto a la tarchica:
chubes te na nubrina, abres le
l manadeiro als suonhos i rucecitas
ls tous muortos, esses que an ti
nunca morrer deixeste
i cun eilhes bibes outro que yá fuste,
que talbeç inda seias, mas
de te achar yá nun sós capaç:
nunca assi te muorres de suidades.
sexta-feira, 25 de novembro de 2011
quinta-feira, 24 de novembro de 2011
fazie me fiestas l aire
solo era mie la rue,
fazie me fiestas l aire,
casando sue solidon na mie:
calhei me ls passos, nun fúran
a spertá le l miedo i l choro.
todo me queda znudo
a las bezes chube
la nuite pul die arriba
i risas, mirares, mesmo ls passos,
todo me queda znudo cumo
deitado an cama adonde nunca
drumo ou mius pensares çcanso.
terça-feira, 22 de novembro de 2011
Salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an Bergáncia

Die 27 a las 15:00 bamos a fazer lo salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an Bergáncia, nel Centro de Arte Contemrânea Graça Morais. A apersentar stará l miu amigo António Tiza.
mimória de D. Fonso Mendes de Bornes
an 25 de febreiro de 1257,
D. Fonso Mendes de Bornes dou
un tércio de ls sous bienes para
ser anterrado ne l Mosteiro de Moreiruola;
ne l berano de 2011, fui me
a saber de l jazido de
D. Fonso Mendes de Bornes
ne l Mosteiro de Moreiruola:
nien ua piedra quedou, solo
un sbarrulho de manos al cielo
reza, nien raça de
D. Fonso Mendes de Bornes;
puso sue sprança na piedra dura,
sue fé na grandura dun mosteiro, mas
D. Fonso Mendes de Bornes yá solo
eisiste nun andeble i zlido pergamino;
andube pul cascalho de l sbarrulho
i sues beciosas silbeiras, pisei
la tierra i mirában me las seinhas de
ls pedreiros: era quanto quedaba de
D. Fonso Mendes de Bornes.
segunda-feira, 21 de novembro de 2011
nun quergas
nun quergas acupar todo l camino
deixa campo pa l arrepassar i até
quien noutro sentido benga:
porque has de julgar quien passa
i arrepassa se nien tu sabes
adonde tous passos te lhieban?
domingo, 20 de novembro de 2011
diário 78
saber quei fazer de quemer a cada die era l que mais me custaba: agora hai de todo, mas nessa altura nun teniemos nada nien adonde ir a saber del, ende ye que era albelidade fazer quemidos, berdadeiros xefes de cozina éran muitas de las mulhieres desse tiempo, mas naide le daba balor.
sexta-feira, 18 de novembro de 2011
solo cun tous passos i l camino
pousa te nua piedra de l camino
al modo para sentalho, mas solo
anquanto l resfuolgo se faç
sereno, que lhargo por ti spera
l camino: nada pára inda que quergas,
mais bal antoce que camines
ne ls scampados spuosto al aire
ne ls balhes atrecidos de selombras
siempre hai rosas tardiegas que
al perdé-las solo quédan ls picos:
deixa que cuorra l sangre
puis muito tarda an acbar-se i
nien siempre un andar sereno
te puode adundiar l'alma: assi
al menos nun ten oulor a mofo
nien ls piquetes até al cielo
ancandilar te puoden: terreno
sós solo cun tous passos i l camino.
quinta-feira, 17 de novembro de 2011
pregunta (76)
solo haber bisto l mar pula purmeira beç als zanuobe anhos tenerá algue anfluença ne l mirar?
palabras
nunca son de mais las palabras
tan cúrtio le sacamos l sentido:
porque sóbran antoce i mos
queda un sabor a scaleto de
sílabas znudas i ls anjos de
la gramática tan pouco mos dan
sítios a que la falta de lhuç
dá sumício al retombo por que
siempre speramos
quarta-feira, 16 de novembro de 2011
l oulor a burmielho
l oulor a burmielho antranhou se cumo
un beiso an busca la madureç,
amarelhando lhembráncias doces
alas que nunca déixan de ser passos
pulas raleiras de suonhos sónan
campanas perdidas, cansadas
de arrolhar bózios de soledade
que las palabras de outonho
nun dan para atamar: nun me
preguntes l segredo de ls fruitos
que solo a sumbrar daprendi
cerrado nun pertérito ampurfeito
nun pare sous passos l resfuolgo
i l pie de mar cun que acúbren
l cielo ls uolhos siempre mos lhebará
atrás l bolo sien tiempo de pousar
terça-feira, 15 de novembro de 2011
nunca me gustou l aire andrento
l aire de outonho ye
un almanecha: nun dá para fazer poesie
cumo quando marfuolha ne l panes
i pon alas ne l pelo de las rapazas;
mas que serie sien el l baile de
las fuolhas? cumo saberiemos que ye
cantador, que brua uas stranhas
modas an ciertas nuites?
bien sei que se mete pulas
frinchas de las casas que ténen
frinchas i ne l berano passa a
dies sien un assoprico dar:
nó, nunca me gustou
l aire andrento de l poema.
segunda-feira, 14 de novembro de 2011
papoulas
you cun gana de papoulas
i l outonho deixou-me sien flor
i sou burmeilho de bida:
screbi-la i la palabra
creciu frol de sonido
na pantalha aburmelhada.
dito (53)
se fur lharga de mais la nuite, senta-te anriba deilha cumo piedra adonde çcansas de lharga caminada:ganharás fuorças pa la madrugada.
dito (52)
nun speres aprobaçon na bida cumo an eisame, mas nien por esso deixes de lhuitar pula purfeiçon an todo.
domingo, 13 de novembro de 2011
nun mires tanto al para trás
pul outonho, quédan
las arbles fartas de sues fuolhas,
mas mal las déixan caier lhougo
outra gana le nace:
nun mires tanto al para trás
que palantre queda la primabera
i nien l delorido ambierno
le tapará l camino.
l sentido de hoije
nun paras de abaixar
até adonde l resfuolgo ye custoso
sien que beias fuorças para
ampeçares ua chubida nuoba:
deixa-te quedar cumo quien çcansa
que todo ganhará sentido
l sentido de hoije
nunca de onte ou de manhana.
quarta-feira, 9 de novembro de 2011
nubrina ne l Maron
hoije antrei por ua nubrina adrento
sali dalhá perdido, puis inda busco
un mundo outro adonde achar puoda...
pudira
pudira you lhebar te al cuolho
essa risa cun que me derretiste
l cúscaro de la mocidade un die
i de nós nun fazerie caçuada l tiempo
fazer, fazie, mas nien
mirábamos par'el
terça-feira, 8 de novembro de 2011
diário 77
naquel die benírun-me uns delores nuobos, que nun tenien sítio, mas benien de todos ls lhados cumo se stubira anferrujado: fui ende la purmeira beç que aplediei por quando tenie zuito anhos; cul tiempo fui-me afazendo, mas hai cousa a que nunca até agora fui capaç de m'afazer: hai cousas a que nun me quiero afazer, anque tenga de las aguantar até la fin de mius dies.
segunda-feira, 7 de novembro de 2011
pregunta (75)
dito (50)
dito (49)
sábado, 5 de novembro de 2011
dito (48)
la fruita que quemiste outros ponírun l'arble: nun deixes de poner ua arble inda que nunca le bengas a quemer la fruita: se podires, nun ye buono que deixes díbedas por pagar.
sexta-feira, 4 de novembro de 2011
mapa
cuorre me cumo sangre
ua fileira sin fin de rostros
zenhados a angúrrias
curbas de nible dun mapa
adonde nunca me perdo:
ye ua gente que fiç mie
de que solo ls uolhos nunca
fúrun zupiados, firmes
cumo rei anriba l trono
claron adonde todo naciu negro.
quarta-feira, 2 de novembro de 2011
rumiaco
amarreste te até
bater cula cabeça
ne ls suonhos, rastreiros
de perdidos: nun ténen
cura essas brechas,
nada cobra las lias
que te fázen rumiaco.
terça-feira, 1 de novembro de 2011
lhargo, l delor te lhieba
ye lharga la prainada
nun para l aire de chorar
delores donde mal cabes
ye agre l riu de l tiempo
las feridas por lhabar
nun para l aire l choro
sfria te un beiso de soledade
nas nuites yá nun te conheces
lhargas, lhargo l amargor
de l sangre nas benas de l squecer
ye lharga la prainada
lhargo l delor te lhieba
Salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos

CUMBITE
La Sociedade Bíblica i la Associaçon de Lhéngua Mirandesa ténen l gusto de bos cumbidar pa l salimiento de la obra Ls Quatro Eibangeilhos, traduçon an mirandés de Amadeu Ferreira
l die 12 de nobembre (sábado) a las 16h30 na Lhibrarie Ferin, na Rue Nuoba de l Almada, n.º 70, Lisboua
cun apersentaçon de l Porsor Aires Nascimento, de la Academie de las Ciéncias de Lisboua
pacéncia
nun speres que buolba Perséfone
pa que relhuza guapo l mundo:
hai belheza para alhá la primabera,
hai bida inda quando s'arrecuolhe;
nun ye pacéncia spera pura:
ye sien fin busca, cumo Oulisses,
ye sien çcanso fazer, cumo Penélope,
i l ber puodes botar alhá de ls uolhos.

