Segunda-feira, 5 de Maio de 2008
las agulhas de las catedrales
Raias
Domingo, 4 de Maio de 2008
Assomadeiro 28
Sexta-feira, 2 de Maio de 2008
Odas de Ricardo Reis (050)
Prazer, mas debagar,
Lídia, que la suorte a aqueilhes nun agradece
Que le de las manos arríncan.
Calhados sáquemos de l huorto mundo
Ls roubadeiros fruitos.
Nun çpértemos, adonde drume, la Eirinis
Que cada gozo traba.
Cuono un regato, mudos passageiros
Gózemos scundidos.
La suorte ambeija, Lídia. Calhemos.
[an pertués:
Prazer, mas devagar,
Lídia, que a sorte àqueles não é grata
Que lhe das mãos arrancam.Publicar mensagem
Furtivos retiremos do horto mundo
Os depredandos pomos.
Não despertemos, onde dorme, a Erínis
Que cada gozo trava.
Corno um regato, mudos passageiros,
Gozemos escondidos.
A sorte inveja, Lídia. Emudeçamos.]
Quinta-feira, 1 de Maio de 2008
Salmos (021)
Salmo de Dabide, pa l mais alto Cantador.
Senhor, an tue fuorça s'alegra l rei
i muito se cuntenta cula tue ajuda.
Sastifaziste le ls deseios de sou coraçon
i nun le negueste l que ls sous beiços pedírun.
Porque l anchiste cula bencion de bienes,
poniste le na cabeça ua corona d'ouro fino.
Pediu te bida i tu deste se la,
lharga bida para todo l siempre.
Cula tue ajuda, ye grande la sue honra
anchiste lo de glória i majistade.
Abencioneste lo para siempre
i anciste lo de alegrie delantre de ti.
Porque l rei cunfia ne l Senhor,
i cul amor de l Altíssemo nunca dará parte de fraco.
La tue mano alcançará a todos ls tous einemigos,
la tue mano dreita alcançará todos ls que te ténen rábia.
Fazerás deilhes ua fornalha a arder,
quando aparecires para ls julgar.
L Senhor an sue rábia ls deborará
i seran queimados pul fuogo.
Fazerás zaparecer de la tierra ls sous decendientes,
i la sue semiente de antre ls filhos de ls homes.
Porque atentórun l mal contra ti
i maquinórun traiçon, mas nada ban a cunseguir.
Porque ls oubrigarás a scapá-se
i apuntarás contra eilhes las tues frechas.
Lhebanta-te, Senhor, cun tou poder
i ende cantaremos i lhoubaremos l tou poder.
Odas de Ricardo Reis (049)
Tan cedo passa todo quanto passa!
Muorre-se tan moço delantre ls diuses quanto
Se muorre! Todo ye tan pouco!
Nada se sabe, todo se mangina.
Arródia-te de rosas, ama, bebe
I calha. L mais ye nada.
Fernando Pessoa [Odes de Ricardo Reis]
Traduçon de Fracisco Niebro
[An pertués:
Morre tão jovem ante os deuses quanto
Morre! Tudo é tão pouco!
Nada se sabe, tudo se imagina.
Circunda-te de rosas, ama, bebe
E cala. O mais é nada.]