Terça-feira, 7 de Fevereiro de 2012

Para que me sírben ...


Para que me sírben eisércitos de modas
i l gusto de la poética sentimental?
Para mi na poesie nada ten amportança
a nun ser ls homes.

Quando soubires de que lexeira
sálen ls bersos, sien bergonha,
cumo ua frol amarielha na tapada,
cumo un cato ou cumo un roque.

Un bózio de rábia, alcatron cun oulor a fresco,
mofo scundido na parede...
I la poesie yá sona ferbiente, amerosa,
para miu i buosso cuntentamiento.

Anna Akhmátova, ousando la trduçon de l russo para pertue´s de Manuel Seabra [Poetas Russos, Relógio d'Água, 1995]



Segunda-feira, 6 de Fevereiro de 2012

Hamlet



Serena l albrote. Ne l trabiado stou
acontra l portal de la puorta,
al loinge, recoincendo de modo zlido
l que l miu tiempo puode inda traier.

L scuro de la nuite cuorre a cacharron porriba de mi
miles i miles d'uolhos que me míran;
mas Abba, Pai, se essa fur la tue gana,
aparta este cálece de ls mius beiços.

Cun firmeza l tou querer ten l miu amor,
este papel que me deste quiero tener;
mas agora purpara se un drama defrente:
poupa me agora de l tou camino.

Assi i todo la orde de ls atos nun demuda,
la fin de l camino ye bien cierta.
Stou solo. Agora ye l tiempo de ls Fariseus.
La bida nun ye cumo un passeio al campo.

Nun dá jeito ser afamado
puis nun ye esso que me upe.
I nun bal la pena tener arquibos
nien perder tiempo cun manuscritos bielhos.

L camino de la criaçon ye l'antrega cumpleta
i nun fazer rugido ou tener sucesso.
Anfeliçmente, nada quier dezir
cumo ua alegorie andar de boca an boca.

Mas ye perciso bibir de modo hounesto,
bibir dua tal maneira que na fin de cuontas
benga até nós un amor eidial
i óubamos l chamar de ls anhos que han de benir.

L que ye perciso ber outra beç
ye l çtino, nó antigos papeles;
lhugares i capítalos dua bida anteira
anotar ou eimendar.

I margulhar ne l anonimato,
i scunder ne l ls nuossos passos,
cumo scápan las bistas na nubrina
al meio la scuridon.

Que outros nesse rastro bibo
seguiran l tou camino passo a passo,
mas tu própio nun debes de çtinguir
la derrota de la bitória.

I nun debes por un solo sfergante
arrecular ou atraiçonar l que tu sós,
mas star bibo, i solo bibo,
i solo bibo - até la fin.

Boris Pasternak [Moscovo, 1890-1960], zde ua traduçon de l russo para pertués por Manuel de Seabra [Poetas Russos, Relógio d'Água, 1995]





Domingo, 5 de Fevereiro de 2012

a la moda de antrada


Ne ls terribles anhos de 'jovismo' [de Ejov, xefe de la polícia secreta de Staline] passei zassiete meses nas filas de la cadena se Leninegrado. Ua beç, até ua pessona me 'recoinciu'. Por esta altura, ua tie de beiços azulados que staba atrás de mi, i que pula cierta nunca oubira sequiera dezir l miu nome, spertou de l suonhos an que todas stábamos i preguntou me al oubido (eilhi todo mundo falaba baixico):
- Podeis cuntar esto?
Respundi le:
- Puodo.
Ende, a modo ua risa slubiou se por aqueilho que an tiempos yá habie sido l rostro de la tie.

Abril de 1957, Leninegrado.

Anna Akhmátova [1889-1966], cun assento na traduçon de l russo para pertués, feita por Nina Guerra i Filipe Guerra [Só o sangue cheira a sangue, Assírio Alvim, 2000]





Sábado, 4 de Fevereiro de 2012

Guarda mie fala para siempre


Guarda mie fala para siempre, pul gusto a fumo i mauga,
Pula resina de l stoicismo, pul peç de l trabalho lhial.
Ne ls poços de Nóvgorod adocicada i negra ye l'auga
Para spelhar la streilha de siete barbatanas pul Natal.

Para esso, miu pai, miu amigo, miu bruto ousseliar,
You, armano squecido, de la familha de l pobo arrenegado,
Tan ancestrales poços scabarei que ls Tártaros, ne l baldo,
Puodan abaixar al fondo del ls príncepes para ls afogar.

Para que me ámen estas forcas ancarambinadas you dou le
Al gorodki - jogo an que me apúntan la mala muorte -
La camisa de fierro nun tiro mais, acharei ne l monte
L cabo pa la machada cumpridor de l'orde de Pedro.

(3/5/1931)

Óssip Mandelstam [1891-Moscovo 1938], ousando ua traduçon pertuesa de l russo feita por Nina Guerra i Filipe Guerra [Guarda a Minha Fala para Sempre, Assírio Alvim, 1996]





Sexta-feira, 3 de Fevereiro de 2012

Bistas cun mundiada


Uas bistas cumo dében de ser, melhoradas pula mundiada.
Solo se bei la carapota de las arbles, campanairos i capielhos d'eigreijas.
l que se quier dezir assoma se a la boca afogado pula eimoçon
i de l nobielho de las palabras solo se salba 'era'.
De l mesmo modo, l speilho amostra de l beterano la tiesta i la calba,
mas nó l rostro, para nun falar de ls colhones. Ambaixo, l'auga
lhieba todo l que se screbiu ou dixo. Porriba,
un farrapo de nubre. I tu de pies al meio l'auga.
Talbeç l sítio de l'acion seia an algun sítio de ls Países Baixos,
antes de tenéren las presas ilas rendas, nome cumo De Moll
ou Van Dyke. Ou antoce l'Ásia, ne ls trópicos, adonde stan afeitos
a l'auga que adóndia l suolo, mas tu nun sós arroç.
Bei se que stá a chubir yá muitá, pinga a pinga, un die apuis outro, anho apuis anho,
i que toda esta auga doce apledia por nuobas jeiras d'arada saladas.
I bieno l tiempo de poner l nino als ombros, cumo un periscópio,
para ber al loinje l feturo de ls nabius de l einemigo que ende bénen.

Iosif Brodskii [Leninegrado 1940 - 1996 Nuoba York]
cun assento an traduçon, de l russo para pertués, de José Leite, an Paisagem com inundação, Cotovia, 2001.





Quarta-feira, 1 de Fevereiro de 2012

Miu abó nun lie bersos



Tubo anton que deixar la hourtica
que tanto le gustaba i l lhumico de l lhar
i bieno ua purmeira beç abaixando la cuorda
de l lhitoral i cumo era moço moço
quijo alhá saber de ls bersos
de la senhora Rosalía de Castro
parecie le l paiç jeitoso
las rapazas tenien modos
suables i dua sien remédio
se namorou lhougo

mas esso fui de la segunda beç
quando yá era l amprouado duonho
de la mula de l soto del
an Sangalhos achórun que era un metediço
fazírun le ua spera a tiro
scapou se cun alblidade al fin casou se

l nieto ye que muitos anhos apuis
choraba por el al ler na mocidade
téñovos pois que deixar
arboriños que prantei
fontiña campanas Virxe d'a Asunción
com un aperto no corazón

Fernando Assis Pachedo [que hoije, 1 de febreiro fazerie 75 anhos se fura bibo], in Variaçoes em Sousa (1987)




[Teve pois que deixar la hortinha
que tanto amava e a fogueirinha do lar
e veio uma primeira vez descendo a corda
do litoral e como era moço moço
quis lá saber dos versos
da senhora Rosalía de Castro
parecia-lhe o país jeitoso
as raparigas tinham modos
suaves e de uma sem remédio
enamorou-se logo

mas isso foi da segunda vez
quando já era o garboso dono
da mula do seu comércio
em Sangalhos acharam-no um intruso
fizeram-lhe uma espera a tiro
safou-se com habilidade enfim casou

o neto é que muitos anos depois
chorava por ele ao ler na adolescência
téñovos pois que deixar
arboriños que prantei
fontiña campanas Virxe d'a Asunción
com un aperto no corazón]






Las mies palabras


las mies palabras
znudei las
até eilhas me quedáren
resfolgando amplaches
ambaixo la lhéngua.

Buolbo las
cuçpo las
sorbo las
assopro las

stico las
de ls pies a la cabeça
stendo las

Fago las grandes
cumo ua nabe lhunar
i pequeinhas cumo un nino.
Busco an to la parte la lhinha
que me diga
adonde me puodo achar.

Ulla Hahn [Almanha, 1946 -]

[Serbi me de la traduçon de João Barrento, A Sede entre os limites, Relógio d'Água, 1992]





Sábado, 28 de Janeiro de 2012

la muorte ye ua frol


a muorte ye ua frol que solo abre ua beç.
Mas quando abre, nada se abre cun eilha.
Abre siempre quando le dá la gana, i fuora de tiempo.
La muorte ye ua frol que solo abre ua beç.
Mas quando abre, nada se abre cun eilha.
Abre siempre quando le dá la gana, i fuora de tiempo.


I ben, grande paixarina, anfeitando tuoros a oundear.
Deixa me ser l tuoro fuorte de sou cuntentamiento.


Paul Celan


[traduçon zde l pertués, ne l testo traduzido de l alman de João Barrento an Sete Rosas mais Tarde, ed. Cotovia, 1997, p. 15]





buscador de la berdade


buscador de la berdade

sigue nanhun camino
todos ls caminos lhieban adonde

la berdade stá eiqui

e.e. cummings [1894-1962 (USA)]



[seeker of truth

follow no path
all paths lead where

truth is here]




Sexta-feira, 27 de Janeiro de 2012

La purmanhana


Tomara you ser sabedor de nada cumo la purmanhana

A pousar sou mirar

Naqueilha bielha reina al medir ua cidade

Cun un alfinete de broixe,

Ou ne ls homes secos que bírun

Zde sues amprouadas Babilónias

Ls çcuidados planetas an sues buoltas,

La muorte de las streilhas adonde la lhuna nace,

I agarrórun sues trabas i fazírun somas;

Tomara you ser sabedor de nada cumo la purmanhana

Que solo eilhi quedou, a abanar la relhuziente carruaije

Porriba ls scuros quartos de ls cabalhos;

Tomara you ser – yá que nanhun coimiento bal ua palha –

Garotico i sabedor de nada cumo la purmanhana.

W. B. Yeats



[The dawn

I would be ignorant as the dawn

That has looked down

On that old queen measuring a town

With the pin of a brooch,

Or on the withered men that saw

From their pedantic Babylon

The careless planets in their courses;

The stars fade out where the moon comes,

And took their tablets and did sums,

I would be ignorant as the dawn

That merely stood, rocking the glittering coach

Above the cloudy shoulders of the horses;

I would be – for no knowledge is worth a straw –

Ignorant and wanton as the dawn.]





Quarta-feira, 25 de Janeiro de 2012

Lisboua



Ne l bárrio de Alfama, cantában ls eilétricos amarielhos nas costielhas.
Habie eilhi dues cadenas. Ua pa ls lhadrones.
Saludában d'andrento las cadenas.
Pedien que le tiráran retratos!

"Mas eiqui" dixo l cundutor, rindo se cumo un ser debedido
"eiqui stan ls políticos". Bi façadas, façadas, façadas,
i mui alto, nua jinela, un home
que cun minoclos miraba l mar.

La roupa colgada de l azul. Calientes, las paredes.
Las moscas lien cartas mui pequerricas.
Seis anhos apuis preguntei le a ua tie de Lisboua:
"Esto passou se mesmo ou fui you que l sonhei?

Tomas Tranströmer
[poeta sueco que ganhou l prémio noble de lhiteratura an 2012.
Serbi me de la traduçon spanhola de Roberto Mascaró, que puode ser lida an El Cielo a medio Hacer, ed. Nordicalibros, 2011 (3.ª reampression)]




Domingo, 15 de Janeiro de 2012

nuites


pulas lhargas nuites
ye l scuro un delor
i spertas aplediando
por cumpanha:
tenes, bien sabes, ua
eiternidade para star solo.




Sábado, 7 de Janeiro de 2012

chubir i abaixar


para chubir, tanta scaleira!
para abaixar, bonda caier...



Quinta-feira, 5 de Janeiro de 2012

entro pula puorta deste anho


entro pula puorta deste anho inda cun gana de mundo, ls çapatos al modo para lo andar mais un cacho, la ferramienta al modo pa le fazer mais ua andada, abierto als delores, a las canseiras, a las zeilusiones, mas siempre sabedor que nun faltaran arbles cun fruita fresca, huortas percisadas de regar, puntos adonde las risas mos puoden debolber sou retombo, sien berdades ne l bolso puis nunca son punto de chegada i siempre busca, sien norte para adonde camine que you gusto tamien de l sul, de l este i de l oueste, que an to l lhado sagrada ye la tierra, sagradas las pessonas cun sues misérias andrento, sou einfierno de guerras, de fames, de delores, tenendo até que de ls brugos me zbiar, passo a passo andarei anquanto puoda, sien un çtino puis son tantos aqueilhes que por mi cháman que nun tengo piernas para a todos chegar, assi i todo traio los na cabeça i siempre le puodo atirar l regoixo dun pensar, quien sabe se nun tenerei que alhá un die chegar, por esso que nunca puodo cerrar puortas nien mundos...



Sábado, 31 de Dezembro de 2011

bun 2012!


A todos ls que porqui ténen passado, uas bezes calhados outras bezes marcando la sue perséncia cun un comentairo, un bien háian pula cumpanhie.
Pa l nuobo anho deseio le muita salude para que puodan cuntinar a passar porqui se le dir la gana, mas se nun le dir la gana deseio le l mesmo.
La soledade de las palabras cuntinará l sou camino, siempre houmildes puis de anhos nada anténden i l tiempo ye algo cun que nunca quejírun nada: andeble será siempre la fuorça que le sal de andrento.




Sexta-feira, 30 de Dezembro de 2011

pregunta 77


se quieres ua respuosta, portquei preguntas?



Segunda-feira, 26 de Dezembro de 2011

dito (56)


anganhar nun ye sperteza, mas la cobardie ne l sou melhor.





dito (55)


stás ciego se na cinza nun sós capaç de ber l fuogo que la fizo.




dito (54)


inda que nun beias cumo esso puode ser, nunca deixes de acraditar que ls dies de manhana te puoden cuntinar a dar horas felizes: ampeça yá a purpará-los.




Domingo, 25 de Dezembro de 2011

screbir


ben stando algo calhado este miu blogue: talbeç seia solo por ua cierta necidade de deixar çcansar las palabras: se screbir fura ua oubrigaçon, eilhas até habien de botar sangre de delor i para sangre yá bien bonda l muito que cuorre por ende.



Segunda-feira, 19 de Dezembro de 2011

un bun sítio para morar

fui le l tiempo nas manos zenhando
ls caminos de la prainada, perdidos,
adonde ls uolhos nunca achórun pouso,
este solo al modo para páixaros

i outros que fazírun de l bolo
un modo de çpreziar la tierra i
ls passos neilha: cunta me la tue stória
al modo para fazer mie casa,

que lhembráncias son un bun sítio
para morar, ceçon adonde s'agárren
raízes que aguánten l feturo cun sues
airaçadas a la nuitica de ls dies bielhos.

Domingo, 18 de Dezembro de 2011

Cesária





siempre la música bola i calece
inda quando ls uolhos
yá nun béien quien canta.

Sexta-feira, 16 de Dezembro de 2011

mesmo sabendo

cansado de acercas abraçar,
abriste un die tous braços:
na prainada que crieste
a la jinelas assóman-se anfenitos:
agora, deixa-te ir
mesmo sabendo que nunca chegarás.

Quinta-feira, 15 de Dezembro de 2011

anquanto



Anquanto punto a punto cuoso
ua cousa a outra cousa
bolbendo un l que era dous ou mais
morriu-se tanta tanta pessona

i you tamien me morri
deixando las mies manos
i las partes que cosi.

Pedro Tamen, O livro do sapateiro [9], Publicações D. Quixote, 2010.
Traduçon de Fracisco Niebro




[an pertués:

Enquanto ponto a ponto coso
uma coisa a outra coisa
tornando um o que era dois ou mais
morreram tantas tantas pessoas

e eu também morri
deixando as minhas mãos
e as partes que cosi.]




Sexta-feira, 9 de Dezembro de 2011

piedra ne l camino


ralos dies nun dás cun piedras
a atalancáren te l camino:
nun salas, que te perdes;
nun buolbas atrás, porque te pisas:
dá la buolta i passa alantre, mas,
se podires, ye melhor que la pongas
na parede: nun merece tanto
çprézio cumo l que a eilha mesma se dá.




Quinta-feira, 8 de Dezembro de 2011

Adenteste la bida


Adenteste la bida
cun fame de lhobo moço.
Todo neilha te soubo bien
i nunca pa la rue le boteste ua forfalha
até que la deixeste
nun sfergante
cula fuorça cun que habies bibido.
Tu, l sereno
morriste-te
na biolença de ls fierros na strada.
Tu, l amante de las cousas guapas
matórun-te
na feiura anónima de l alcatron.

Bárbara Lopes, Poemas do Zimbro, 2009, ed. outor




[an pertués:
Trincaste a vida
com fome de jovem lobo.
Tude nela te soube bem
e nunca lhe rejeitaste uma migalha
até que a deixaste
de repente
com a força com a tinhas vivido.
Tu, o doce
morreste
na violência dos ferros na estrada.
Tu, o amante das coisas belas
mataram-te
na fealdade anónima do asfalto.]




Sábado, 3 de Dezembro de 2011

calamitas - quelamidade


la palabra lhatina 'calamitas' ben de 'calamus' que quier dezir 'cuolmo', antre outras cousas. L cuolmo ye la canha de ls panes i por esso ye mui andeble, puis cun qualquiera assopro ou termienta se cobra, subretodo se yá stubir seca i granada. Assi i todo, l cuolmo de ls panes puode mui bien defender-se de las airaçadas i termientas porque las canhicas stan mui juntas i stan todas a la mesma altura i puoden debelgar i marfolhar sien porblema. Mas las spigas que crecíren arriba las outras, essas quédan spuostas a las airaçadas, son facelmente agarradas pula mais pequeinha termienta i puoden-se scochar puis nun ténen las outras pa las amparar al modo que debélgan. I ende dá se un modo special de «calamitas», quier dezir, de scachar ls cuolmos, de scachar subretodo la cabecica, la spiga que chubiu porriba las outras.

cuido que somos specialistas nesse modo de nun deixar que nanhue spiga arrepasse porriba de la senara, que nanhue pessona subirta porriba la medianie de l rebanho adonde todos andamos; ende todas las fuorças se atíran acontra quien subertiu i nun çcánsan anquanto le nun scocháren la spiga, quier dezir, la cabeça, ou obrigá-la a abaixar a l'altura de todos ls outros nien que tenga de se poner de zinolhos; queda anton, l abiso: faç todo por creceres, mas apuis nun te admires que te quérgan cortar la cabeça ou oubrigar a azinolhar.





Quarta-feira, 30 de Novembro de 2011

nun quieren las palabras


quando outros las agárran

i maltrátan, nun quieren
las palabras ser ousadas:
quedar calhado puode tamien
ser modo de las respeitar.



suidades de ti


atrabessas la nuite de ls géstios
para adonde móran las cousas
hounestas i l sereno cuorre cumo
aire an agosto a la tarchica:

chubes te na nubrina, abres le
l manadeiro als suonhos i rucecitas
ls tous muortos, esses que an ti
nunca morrer deixeste

i cun eilhes bibes outro que yá fuste,
que talbeç inda seias, mas
de te achar yá nun sós capaç:

nunca assi te muorres de suidades.



Sexta-feira, 25 de Novembro de 2011

claridade


stiraçaba-se l sol pula prainada

i al claro die nun achei modo
de dar cula claridade que inda busco.




nunca


nunca mos bundaran las lhágrimas pa

la bergonha que mos anxalmórun
de falar an lhéngua nuossa
i la rábia spetada cumo spino
saca la stória al assossego de sou suonho.




Quinta-feira, 24 de Novembro de 2011

fazie me fiestas l aire


solo era mie la rue,
fazie me fiestas l aire,
casando sue solidon na mie:

calhei me ls passos, nun fúran
a spertá le l miedo i l choro.




rugido


alisei la manhana culas

manos, que yá nun aguantaba
l rugido de las horas a rober.




todo me queda znudo


a las bezes chube

la nuite pul die arriba
i risas, mirares, mesmo ls passos,
todo me queda znudo cumo
deitado an cama adonde nunca
drumo ou mius pensares çcanso.




Terça-feira, 22 de Novembro de 2011

Salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an Bergáncia



Die 27 a las 15:00 bamos a fazer lo salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an Bergáncia, nel Centro de Arte Contemrânea Graça Morais. A apersentar stará l miu amigo António Tiza.
Quien podir aparecer será un gusto grande.




mimória de D. Fonso Mendes de Bornes


an 25 de febreiro de 1257,
D. Fonso Mendes de Bornes dou
un tércio de ls sous bienes para
ser anterrado ne l Mosteiro de Moreiruola;

ne l berano de 2011, fui me
a saber de l jazido de
D. Fonso Mendes de Bornes
ne l Mosteiro de Moreiruola:

nien ua piedra quedou, solo
un sbarrulho de manos al cielo
reza, nien raça de
D. Fonso Mendes de Bornes;

puso sue sprança na piedra dura,
sue fé na grandura dun mosteiro, mas
D. Fonso Mendes de Bornes yá solo
eisiste nun andeble i zlido pergamino;

andube pul cascalho de l sbarrulho
i sues beciosas silbeiras, pisei
la tierra i mirában me las seinhas de
ls pedreiros: era quanto quedaba de

D. Fonso Mendes de Bornes.



Segunda-feira, 21 de Novembro de 2011

nun quergas


nun quergas acupar todo l camino
deixa campo pa l arrepassar i até
quien noutro sentido benga:
porque has de julgar quien passa
i arrepassa se nien tu sabes
adonde tous passos te lhieban?



Domingo, 20 de Novembro de 2011

diário 78


saber quei fazer de quemer a cada die era l que mais me custaba: agora hai de todo, mas nessa altura nun teniemos nada nien adonde ir a saber del, ende ye que era albelidade fazer quemidos, berdadeiros xefes de cozina éran muitas de las mulhieres desse tiempo, mas naide le daba balor.



Sexta-feira, 18 de Novembro de 2011

solo cun tous passos i l camino


pousa te nua piedra de l camino

al modo para sentalho, mas solo
anquanto l resfuolgo se faç
sereno, que lhargo por ti spera
l camino: nada pára inda que quergas,
mais bal antoce que camines

ne ls scampados spuosto al aire

ne ls balhes atrecidos de selombras
siempre hai rosas tardiegas que
al perdé-las solo quédan ls picos:
deixa que cuorra l sangre
puis muito tarda an acbar-se i

nien siempre un andar sereno
te puode adundiar l'alma: assi
al menos nun ten oulor a mofo
nien ls piquetes até al cielo
ancandilar te puoden: terreno
sós solo cun tous passos i l camino.



Quinta-feira, 17 de Novembro de 2011

pregunta (76)


solo haber bisto l mar pula purmeira beç als zanuobe anhos tenerá algue anfluença ne l mirar?





palabras


nunca son de mais las palabras

tan cúrtio le sacamos l sentido:

porque sóbran antoce i mos
queda un sabor a scaleto de
sílabas znudas i ls anjos de
la gramática tan pouco mos dan

sítios a que la falta de lhuç
dá sumício al retombo por que
siempre speramos




Quarta-feira, 16 de Novembro de 2011

l oulor a burmielho


l oulor a burmielho antranhou se cumo
un beiso an busca la madureç,
amarelhando lhembráncias doces
alas que nunca déixan de ser passos

pulas raleiras de suonhos sónan
campanas perdidas, cansadas
de arrolhar bózios de soledade
que las palabras de outonho

nun dan para atamar: nun me
preguntes l segredo de ls fruitos
que solo a sumbrar daprendi
cerrado nun pertérito ampurfeito

nun pare sous passos l resfuolgo
i l pie de mar cun que acúbren
l cielo ls uolhos siempre mos lhebará
atrás l bolo sien tiempo de pousar




Terça-feira, 15 de Novembro de 2011

Cumbite - Salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos an MIranda

nunca me gustou l aire andrento


l aire de outonho ye
un almanecha: nun dá para fazer poesie
cumo quando marfuolha ne l panes
i pon alas ne l pelo de las rapazas;

mas que serie sien el l baile de
las fuolhas? cumo saberiemos que ye
cantador, que brua uas stranhas
modas an ciertas nuites?

bien sei que se mete pulas
frinchas de las casas que ténen
frinchas i ne l berano passa a

dies sien un assoprico dar:
nó, nunca me gustou
l aire andrento de l poema.



Segunda-feira, 14 de Novembro de 2011

papoulas


you cun gana de papoulas
i l outonho deixou-me sien flor
i sou burmeilho de bida:

screbi-la i la palabra
creciu frol de sonido
na pantalha aburmelhada.



dito (53)


se fur lharga de mais la nuite, senta-te anriba deilha cumo piedra adonde çcansas de lharga caminada:ganharás fuorças pa la madrugada.



dito (52)


nun speres aprobaçon na bida cumo an eisame, mas nien por esso deixes de lhuitar pula purfeiçon an todo.





Domingo, 13 de Novembro de 2011

nun mires tanto al para trás


pul outonho, quédan

las arbles fartas de sues fuolhas,
mas mal las déixan caier lhougo
outra gana le nace:

nun mires tanto al para trás
que palantre queda la primabera
i nien l delorido ambierno
le tapará l camino.



l sentido de hoije


nun paras de abaixar
até adonde l resfuolgo ye custoso
sien que beias fuorças para
ampeçares ua chubida nuoba:

deixa-te quedar cumo quien çcansa
que todo ganhará sentido
l sentido de hoije
nunca de onte ou de manhana.



Quarta-feira, 9 de Novembro de 2011

nubrina ne l Maron


hoije antrei por ua nubrina adrento

sali dalhá perdido, puis inda busco
un mundo outro adonde achar puoda...




pudira


pudira you lhebar te al cuolho

essa risa cun que me derretiste
l cúscaro de la mocidade un die
i de nós nun fazerie caçuada l tiempo

fazer, fazie, mas nien
mirábamos par'el



Terça-feira, 8 de Novembro de 2011

diário 77


naquel die benírun-me uns delores nuobos, que nun tenien sítio, mas benien de todos ls lhados cumo se stubira anferrujado: fui ende la purmeira beç que aplediei por quando tenie zuito anhos; cul tiempo fui-me afazendo, mas hai cousa a que nunca até agora fui capaç de m'afazer: hai cousas a que nun me quiero afazer, anque tenga de las aguantar até la fin de mius dies.




Segunda-feira, 7 de Novembro de 2011

pregunta (75)


hai giente que passa ls dies a tratar este paiç cumo l pior de l mundo: yá que nun se ban ambora, nun serie buono que fazíran algo para el quedar melhor?




dito (51)


nada speres de quien nada spera.




dito (50)


ua casa assenta an bários pedamiegos: puodes pensar que l tou nun ye amportante, mas se l sacares la casa sbarrulha-se.




dito (49)


se un die te dir la gana de te 'ires abaixo', mira purmeiro alredror i cunta las pessonas que se stríban an ti para nun se 'íren abaixo': berás que nun te faltaran fuorça para te aguantares.




Sábado, 5 de Novembro de 2011

dito (48)


la fruita que quemiste outros ponírun l'arble: nun deixes de poner ua arble inda que nunca le bengas a quemer la fruita: se podires, nun ye buono que deixes díbedas por pagar.




pregunta (74)


porquei poniste l diospireiro se nun sperabas quemer le ls diospiros?





Sexta-feira, 4 de Novembro de 2011

mapa


cuorre me cumo sangre
ua fileira sin fin de rostros
zenhados a angúrrias
curbas de nible dun mapa
adonde nunca me perdo:

ye ua gente que fiç mie
de que solo ls uolhos nunca
fúrun zupiados, firmes
cumo rei anriba l trono
claron adonde todo naciu negro.



Quarta-feira, 2 de Novembro de 2011

rumiaco


amarreste te até

bater cula cabeça
ne ls suonhos, rastreiros
de perdidos: nun ténen

cura essas brechas,

nada cobra las lias
que te fázen rumiaco.




Terça-feira, 1 de Novembro de 2011

lhargo, l delor te lhieba


ye lharga la prainada

nun para l aire de chorar
delores donde mal cabes
ye agre l riu de l tiempo
las feridas por lhabar
nun para l aire l choro

sfria te un beiso de soledade
nas nuites yá nun te conheces
lhargas, lhargo l amargor
de l sangre nas benas de l squecer
ye lharga la prainada
lhargo l delor te lhieba



Salimiento de Ls Quatro Eibangeilhos




CUMBITE

La Sociedade Bíblica i la Associaçon de Lhéngua Mirandesa ténen l gusto de bos cumbidar pa l salimiento de la obra Ls Quatro Eibangeilhos, traduçon an mirandés de Amadeu Ferreira

l die 12 de nobembre (sábado) a las 16h30 na Lhibrarie Ferin, na Rue Nuoba de l Almada, n.º 70, Lisboua

cun apersentaçon de l Porsor Aires Nascimento, de la Academie de las Ciéncias de Lisboua




pacéncia


nun speres que buolba Perséfone

pa que relhuza guapo l mundo:
hai belheza para alhá la primabera,
hai bida inda quando s'arrecuolhe;

nun ye pacéncia spera pura:
ye sien fin busca, cumo Oulisses,
ye sien çcanso fazer, cumo Penélope,
i l ber puodes botar alhá de ls uolhos.



Domingo, 30 de Outubro de 2011

dito (47)


se tubiras que siempre te preguntar porque fazes todo l que fazes, nada mais fazeries.




pregunta (73)


até adonde, até quando ye possible remar contra la corriente? nun será até que haba fuorças para remar?





dito (46)


por bien que te písen, nun deixes que te tuolhan l passo.




pregunta (72)


porque será que ciertas pessonas nun son capazes de mirar l speilho de l'auga sien traier arriba l lhobo que s'acamou ne l fondo?




dito (45)


nunca cuides que l tiempo bibido, mesmo l tou, ten solo ua lheitura: cada un lei al modo que puoda quedar bibo.





magie


la magie cun que untas las palabras, arde i bai-se cun sou sonido: nun te admires que ende ls outros nada mais béian que palabras.





Sábado, 29 de Outubro de 2011

précio


bolbírun las giladas i dou-me de cuonta que solo you nunca me repito, an beç de ruoda camino, an beç d'ampeço canseira que busca sou çcanso, an beç de fastiu de l que siempre buolbe l miedo de l barranco adonde ha de l camino caier, un die: cumo nun sei que passos me spéran, puodo ancaminá-los i tené-los cumo mius: solo l que se muorre puode ser lhibre; nun sei quando nien cumo, mas sei que un die troquemos lhibardade por eiternidade: l mais alto balor solo poderie tener l mais alto précio.




outonho


yá cun fuorça ls burmeilhos
s'assóman a las fuolhas que,
antes d'ampeçar sue dança
de muorte, acéinhan cun
alas de sangre, úpen-se an
lhénguas de fuogo, mas nien
cun amanaças ten miedo
l eimbierno que s'achega:

ye por esso que l outonho
se biste cun sues quelores,
s'inche del mesmo sien
querer saber de beranos ou
eimbiernos, de passados ou
feturos, de ganhar ou
de perder: anquanto ardir
puode squecer las ciertas cinzas.




Segunda-feira, 24 de Outubro de 2011

Ls Quatro Eigangeilhos (02)


Nota subre la traduçon [cun que se apeça l lhibro de Ls Quatro Eibangeilhos]

Esta traduçon fui feita antre 2001 i 2004 tenendo por assento la bersion an lhatin Biblia Sacra Iuxta Vulgatam Versionem, cunsante l’eidiçon de Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart (1969,1994).

De la traduçon fui feita ũa fonda rebison antre 2004 i 2008 tenendo por apoio: la Nouae Vulgatae Bibliorum Sacrorum Editione, seguindo l’eidiçon de Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart (1984, 1999), de NOVUM TESTAMENTUM Graece et Latine, dessa eidiçon habendo sacado tamien ls títalos; la Bíblia traduzida por João Ferreira Annes d’Almeida, an eidiçon de la Sociedade Bíblica.

Ũa nuoba rebison fei feita antre 2008 i 2010, agora yá solo para sacar algũas dúbedas i resolber alguns puntos formales, ende me habendo serbido de bárias traduçones, an pertués i noutras lhénguas, an special la Bíblia Sagrada, edição de la Difusora Bíblica – Franciscanos Capuchinhos, Lisboa/Fátima.

Quiero agradecer, an special, l apoio siempre recebido de la Sociedade Bíblica, na pessona de l sou secretairo giral, Dr. Timóteo Cavaco, i al Dr. Inocência Pereira que, anquanto diretor de l jornal Mensageiro de Bragança, publicou partes amportantes desta traduçon an 2002 i 2003.

Las antroduciones a cada un de ls Eibangeilhos son de la repunsablidade de la Sociedade Bíblica.

Amadeu Ferreira



Domingo, 23 de Outubro de 2011

Ls Quatro Eigangeilhos (01)



FICHA TÉCNICA

Títalo

Ls Quatro Eibangeilhos

Traduçon

Amadeu Ferreira

Ediçon

LBE – Loja da Bíblia Editorial, Lda.

Rua José Estêvão, 4-B

1150-202 Lisboa

Paginaçon i Design

Loja da Bíblia

Ampresson i acabamiento

dpi cromotipo

1.ª Eidiçon: Outubre 2011

ISBN: 978 989 650 101 3

Depósito Lhegal: 334120/11

Copyright © 2011 Amadeu Ferreira i LBE – Loja da Bíblia Editorial, Lda.

Todos ls dreitos reserbados. Esta obra nun puode ser reproduzida por qualquiera modo (retrato, offset, fotocópia, etc.) sien l cunsentimiento scrito de l’Eiditora, i esso bal tanto pa l testo cumo pa l amanho gráfico.




Sábado, 22 de Outubro de 2011

pensamientos


tengo, a las bezes, uns pensamientos guapos,
chenos de fuorça i lhuç,
capazes de demudar i fazer mundos,
mas l cuorpo nun ls quier,
ye fraco l coraçon pa ls aguantar:

nun gusto de pensamientos
cun bocaçon para pantasmas!




pregunta (71)


se puodes bibir na dúbeda, para quei certezas que te puoden matar?





Sexta-feira, 21 de Outubro de 2011

nun ye tiempo al modo para beleta


quando abáixan nubres negras
rente al suolo, bonda a las bezes
ua palabra para machinal
por adonde respirar, mas
tamien ua risa puode serbir,
un sereno mirar de frente

deixa ls passos cun sou bagar
pa que firme áchen l camino,
nien acendas las palabras
pula punta por adonde
puodan arrebentar, que
ándan nerbiosas las palabras

an beç de fuogos acenderes,
deixa l lhume antregue a fedieiras
i cemaque até que passe l outonho
sien que tengas de eibernar:
quieren-te bien spierto nuites destas
adonte até cun lhuç nada se bei

achega te al renhon de ti, adonde
mais calece i l riu de ls dies siempre
sous cachones arrepassa: tapa te,
nun baia l sieiro a arrebentar te
las benas i sacar quelor al sangre,
puis nun ye tiempo al modo para beleta

se t'ampurrar l'airaçada pa l curral
de la belheç nun tengas miedo:
bonda que na fin te respeites inda



Quinta-feira, 20 de Outubro de 2011

un tiempo a la própia


ye este un tiempo a la própia
para giente pequeinha medrar,
tan scuro que
nien la tiranie acha sou nome:
al meio l mar de bózios i de facas,
alguns solo a sangre se manténen
i aporbéitan, aporbéitan la maré;

ye este un tiempo a la própia
para regar percípios algo ouxados
i assi puodan ancarrapitar
dreitos por sue rodriga:
deixa que l outonho abra la puorta
i puodas seguir l tou camino:
bien s'anganha quien pensa que
ye assossegado l caier de la fuolha...




Quarta-feira, 19 de Outubro de 2011

stendido nun branco pensar


ye mui custoso,
sereno
passar tous dies

ye mui defícele,
calhado
chubir l die

quien será capaç de,
andefrente,
oubir l lhodo golsiado de las palabras?

tuorce-se l poeta de tanta
porrada
nun caber nua serena poesie

nun me mándedes calçar lubas de borraixa
zanfetadas
pa screbir poemas sien delor

déixan me ls poemas que scribo
derrotado,
cun rábia de nun botáren sangre

cun dies destes, cumo nun ténen
bergonha
las nuites cun tanto suonho?

deixa-me al menos por un cachico,
stendido
nun branco i fondo pensar

que nun seia este l redadeiro die:
manhana
talbeç l sol aspere outro saludo.




Segunda-feira, 17 de Outubro de 2011

andinado


a poder de mirar solo l die que passa,
puodes caier na tentacion de ser
feliç ou zasperado cunsante
la rodra de ls dies te upe ou smaga:

se, na lhembráncia fures capaç
de mirar un cacho mais alhá
inda que nubrina solo te responda
colgará te l tiempo i, ancierto,

has de salir alhá de ti, esse
modo de nun ser quien sós:
nien ls dies lhargos dúran nien
ls feitos d'agora te outros tuolhen;

andinado, nun deixes de chamar
lhadron de strada a quien te rouba,
inda que de roubar te tenga:
siempre uns se muorren i outros

bíben, quando mais balie que todos
quedáran solo malos por uns tiempos:
somos canhonas puis un ganado
lhougo scuolhe l pastor que s'apersenta!




Domingo, 16 de Outubro de 2011

dito (44)


se te calhares quando debes falar, nun serás capaç d'aguantar l bózio de tou silenço.




pregunta (70)


se nada se cria i todo se streforma,

se nesta altura ándan a sacar denheiro a muita giente
i se l denheiro nun zaparece i solo muda de bolsos,
para que bolsos stá a ir l denheiro sacado a tantos?




l tiempo de las castanhas


ben ende l tiempo de las castanhas

de quando íbamos puls caminos
a rober i ls pelhiços abrien la boca
nua risada, nun mundo de picos i
la fame era natural cumo las horas;

berdégan agora adiles por essas tierras
adonde sentábamos uolhos i sprança:
que fazimos de ls saberes que nacien
na sementeira i aprendiemos a sperar
l tiempo an que robiemos las castanhas?

quedában loinge las castanhas, benien
de camboio a botar fumo ne ls pelhiços
sien stáren coçadas cumo todo l que
queda acerca, chenas de nuites cun stouros
al lhume, fiestas i risadas de belhós;

bénen sfamiados estes dies, sue boca
siempre abierta a quemer-mos als cachos,
squecida la risada de ls pelhiços, la fuorça
yá pouca para demudar: cumo deixei
que se me squecira l tiempo de las castanhas?

cumo s'aguçórun ls picos i tan altos
quedórun ls pelhiços a abanar al aire
que mos trouxo este ambierno
financeiro: nunca squecerei de fazer
por que buolba l tiempo de las castanhas





Sexta-feira, 14 de Outubro de 2011

pregunta (69)


a que mundos mos ata la cuorda de la bida?

até adonde podemos cortar la cuorda que mos ata als mundos que fazimos?




Quinta-feira, 13 de Outubro de 2011

nada mais que géstios


quando me biste, fuste als poucos
achando l camino de buolta,
l relampo de ls uolhos cumo guia,
l bafo a derretir l carambelo
de tue solidon feita castielho;

fúrun-te passando lhembráncias
fries nua frincha de tristeza,
cinema a correr na fita de l silenço
na pantalha de la nuite: bundou
la perséncia i sue selombra,

sien que perciso chamar-te fura:
yá gasteste las palabras, rombas
de sentido, coçadas de abandono,
puis nada mais que géstios
te lhebántan, solo eilhes carrégan

nas patas l sentido cun sou miel;
nun me digas nada, deixa-te ir
ombro cun ombro, anquanto me incho
de gana para nuobas buscas
i me chube mais lhume para acender ls uolhos:

tue cumpanhie pesa tanto
que ua sola palabra, a las bezes,
bundarie pa me smagar.