Mostrar mensagens com a etiqueta Safo. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Safo. Mostrar todas as mensagens

quinta-feira, 13 de março de 2008

Abiso

Quando pul peito s'arráma la rábia,
que se cuntenga la faladeira lhéngua.

Safo [sec. VII a.c.]


sábado, 23 de junho de 2007

Sintomas de quei?!

*
Armano als diuses, me parece
l home que delantre ti stá
sentado i mui acerca scuita
tan amerosa la tue boç

i risa galana. Esso me
pon l coraçon ne l peito als saltos.
Se te miro solo un sfergante,
nun sou capaç yá de falar:

cobra-se-me la lhéngua i lhougo
un fuogo se me sparba ambaixo
la teç; nun beio yá culs uolhos,
zunzínan sien parar ls oubidos;

todo an sudor l cuorpo scuorre,
toda me fiç nun tembraduro.
Mais berde que la yerba quedo,
mais un cachico i me morrie.

Fracisco Niebro
[an bersion mui lhibre de Safo]

segunda-feira, 4 de junho de 2007

La muorte nun ye cousa buona

La muorte nun ye cousa buona
i ls diuses bien l sáben.

Eilhes mais quieren bibir...


Safo (seclo VII-VI a.c.)
Traduçon, para mirandés, de Fracisco Niebro, cun assento ne l testo de David Mourão-Ferreira [Vozes da Poesia Europeia-I, p. 39. Colóquio Letras, nº 163]

terça-feira, 8 de maio de 2007

La maçana ne l galho mais alto

Solica, la doce maçana bai rosando ne l galho mais alto,
Albo, altíssemo, pus squecírun-se deilha ls apanhadores de maçanas.
Bendo bien, nun se squecírun deilha: nun fúrun ye capazes de chegar alhá.

Safo, Fr. 105 a PLF


[an pertués, cunsante la traduçon de Frederico Lourenço:
Sozinha, a doce maçã enrubesce no alto ramo,
Alvo, altíssimo, pois esqueceram-na os apanhadores da maçã.
Na verdade, não a esqueceram: não conseguiram foi lá chegar.]