sexta-feira, 29 de março de 2013
diário 80
segunda-feira, 7 de janeiro de 2013
diário 79
domingo, 20 de novembro de 2011
diário 78
saber quei fazer de quemer a cada die era l que mais me custaba: agora hai de todo, mas nessa altura nun teniemos nada nien adonde ir a saber del, ende ye que era albelidade fazer quemidos, berdadeiros xefes de cozina éran muitas de las mulhieres desse tiempo, mas naide le daba balor.
terça-feira, 8 de novembro de 2011
diário 77
naquel die benírun-me uns delores nuobos, que nun tenien sítio, mas benien de todos ls lhados cumo se stubira anferrujado: fui ende la purmeira beç que aplediei por quando tenie zuito anhos; cul tiempo fui-me afazendo, mas hai cousa a que nunca até agora fui capaç de m'afazer: hai cousas a que nun me quiero afazer, anque tenga de las aguantar até la fin de mius dies.
segunda-feira, 5 de setembro de 2011
diário 76
domingo, 28 de agosto de 2011
diário 75
you era l mais nuobo de ls mius seis armanos i todos eilhes yá andában de jeira, de modo que sobraba you para ir culas mulas pa l campo i assi essas cousas: por esso, miu pai nun querie que andubisse a scuola i fúrun mius armanos que l cumbencírun; yá antrei de uito anhos, i lhembra-se-me bien que fui nessa altura que ampecei a arar; fiç un anho de cada beç, até acabar la quarta classe; nun saber ler ye l pior que puode haber, assi a modo un mal que nun deixa nacer muita cousa que hai an nós; nesse tiempo habie porsores que dában muito, a mano teniente, i habie garotos que se scapában de la scuola, alguns scundien-se pul campo i stában a dous dies sien benir a casa: yá bés cumo era la bida.
quarta-feira, 17 de agosto de 2011
diário 74
Naquel anho (1931), miu pai mandou-me fazer uns çapatos para irmos a Ruolos a ber la quemédia de Caim i Abel, puis andaba siempre çcalça. Inda nun tenerie mais que siete anhos. Mas, cumo nun me fazírun ls çapatos, miu pai dixo, you nun bou alhá culs filhos çcalços, que m’ambergonho.
Mie mai, nun sei cumo amanhou i arranjou-me uas alparagatas i alhá fui a la quemédia cun miu pai i mie mai. Miu armano, dous anhos mais bielho, cumo nun tenie çapatos, mandórun-lo culas mulas para Peinhas Falcon. Mas el tenie tanta gana de ber la quemédia que fui alhá a tener. Mas lougo houbo algue linguaruda que se lo fui a dezir a miu pai, mira, stá alhi l tou Manuel, i el quedou mui anrabiado, a puntos de mie mai dezir, yá stá la quemédia derramada i tenemos que mos ir ambora. Miu armano alhá lo abisórun para se ir i el alhá tornou pa las mulas.
Era la quemédia de Abel i Caim. Abel ponie l cordeiro anriba la leinha i benie l fuogo de l cielo i queimaba-lo. Caim tamien fazie l mesmo, mas l fuogo nun abaixaba de l cielo. Apuis el, cula ambeija, matou-lo. Tamien andaba alhá un tiu preso cun uas apeias, mas yá nun se me lembra porquei.
terça-feira, 16 de agosto de 2011
diário 73
la feira yá acabou tarde i las dieç bacas i ls quatro bitelos mercados teniemos de los lhebar pa l palheiro, a cinco lhéguas de lunjura: ides a drumir a Santiago, dixo-mos l amo; l palheiro tenie un triato que era adonde drumiemos anriba la palha, que l feno daba delores de cabeça, i quaije siempre mos dában ua manta, márcio aquel anho bieno friu cumo nun se me lhembra: era arrimado a ua lhégua até al palheiro, yá íbamos a chigar cun de nuite, ls bitelos presos cun un relate, dous a dous, que naide tenie mano naqueilhes almanechas i bénga a chober, benga a chober, sin ua streilha ou ua claridade sumida que deixasse assomar ls búltios; quaije siempre l duonho de l palheiro mos daba ua malga de caldo i uas patatas, por cuonta de l amo, mas daqueilha beç fumus a la taberna: quemimos un prato de patatas i un rabico de polbo cun un quartilho de bino para cada un de ls dous; inda nun era de die, la roupa molhada agarrada al cuorpo, i yá íbamos camino alantre, las bacas i bitelos agora mais serenos, retouçando pulas bordas, de mala gana; a soutordie, yá l amo habie pagado la cena na taberna: outra cumo esta, ls criados trátan-se a polbo i l amo cuntenta-se cun caldo! amos uns i criados outros, defréncia ne l trabalho i assi, mal se me robie, mas inda iba aceitando, mas nunca an dies de mie bida antendi que la barriga de uns i de outros fura defrente, puis na fin todos acabában por cagar merda inda que houbíran quemido manjares ...
domingo, 31 de julho de 2011
diário 72
a las bezes dou comigo a lhembrar de quando andábamos a lhagarticas porriba las peinhas, a anchir-se de sol i la barriga a ir i a benir cumo un fol; nun le queriemos mal, mas gustabamos ber-le l rabo a abanar quando já nun staba agarrado a la lhagartica i pensaba an cumo podie cuntinar bibo yá sin cuorpo que lo aguantara; l que neilhas ambejaba era de cumo chubien a pique pulas paredes i cumo até de cuostas para baixo fugien: todo mundo le querie mal a las queluobras i als lhagartos gordos, mas las lhagarticas nun le achábamos outra razon de antresse que nun fura l modo cumo rabiában i s'anfrisgában... carai, a las bezes ben-me ua suidade de lhagarticas stiraçadas al sol anriba ua peinha ... nin sei porque me dá para estas panteminices!
sábado, 30 de julho de 2011
diário 71
benien nuns burricos, ralamente ua mula, que siempre tenien a la benda, listos cumo las streilhas: parában nun balhe, ambaixo un uolmo ou adonde calhaba, que mais querien aqueilha bida do que assujeitar-se al que fura: i cumo cuidas que era la nuossa bida? molidos de trabalho sin grande ganáncia recebir, al menos a eilhes nun le dolien ls quadriles nin tenien que drobar la spina: agora yá fázen casa, ínchen las rues i muitos ban a scuola - cumo ye que inda hai quien diga que l mundo nun demudou? se até ls ciganos yá nun son ls mesmos... que tiempo steporado este nuosso, a que nada le rejiste...
terça-feira, 26 de julho de 2011
diário 70
sabes, an tiempos, tamien you quije demudar l mundo: ou bai ou arrebenta, dezien-me, querien dezir, habie que arrebentar cun quien nun querie l mesmo mundo que nós: ye mui alto l précio, siempre pensei; apuis, fui bendo que esses que assi me falában nun querien mesmo un mundo nuobo i era siempre stranha sue gana de sangre; mas fui ua fame sin fin de filosofie [esse amor de siempre daprender] que me salbou, essa filosofie chena de dúbedas, preguntadeira sin fin, siempre an busca dua berdade ampossible de ancuntrar: amostrou-me que esses que assi querien mudar l mundo se apersentában cula berdade toda, la única i defenitiba berdade éran eilhes i, assi i todo, cuntinában a cagar todos ls dies: nun puode ser, dixe, porque la berdade nun eisiste, ye ua busca lhibre, un camino que se anda i mais lhargo queda; i pronto, deixei ls dogmas a fazer stierco i nunca mais fui capaç de aceitar ua berdade sola, inda porriba capaç de negar la lhibardade: fui nesse die que ampecei la berdadeira scuola de la bida, de adonde inda nun sali.
segunda-feira, 25 de julho de 2011
diário 69
quarta-feira, 20 de julho de 2011
diario 68
sábado, 16 de julho de 2011
diario 67
sexta-feira, 6 de maio de 2011
diário 66
a las bezes penso se haberie sido defrente la mie bida s'acaso houbira ido a scuola i daprendido a ler: al menos ua cousa demudaba, sabie mais l que se passaba pul mundo i sabie ler l précio de las cousas ne ls supermercados sien tener que star siempre a preguntar; para alhá desso todo, scusaba de dar las cartas a screbir ou ler a naide, que nun era senhora de guardar un segredo; stou cierta de que muita muita cousa haberie sido defrente, a ampeçar por nun tener que ir a trabalhar zde que naci, al menos ne l tiempo an que staba andrento la scuola: raios t'aparta l tiempo antigo, bien podie haber nacido cinquenta anhos apuis...
domingo, 1 de maio de 2011
diário 65
sexta-feira, 29 de abril de 2011
diário 64
cul tiempo quedei mais calhado, cumo se nun fazíran tanto sentido las palabras ou nada adelantrasse dezi-las; a las bezes sentie que las cousas yá nada tenien a ber cumigo, cumo se als poucos me fura zlhigando de l mundo, reloijo porgramado que sabe la hora a chegar: cumo se me bai morrendo l mundo alredor, bou cada beç mais bibindo ne l miu mundo: nesse nun perciso de palabras.