Mostrar mensagens com a etiqueta Mensaige. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Mensaige. Mostrar todas as mensagens

sábado, 11 de setembro de 2010

Oulices

L mito ye l nada que ye todo.
L mesmo sol que abre ls cielos
Ye un mito relhuziente i mudo –
L cuorpo muorto de Dius,
Bibo i znudo.

Este, que eiqui agarrou puorto,
Fui por nun star eisistindo.
Sien eisistir mos bundou.
Por nun haber benido fui benido
I mos criou.

Assi la lhienda se scuorre
A antrar na rialidade,
I a ampenhá-la passa.
Ambaixo, la bida, metade
De nada, se muorre.

Fernando Pessoa, Mensagem
Traduçon de Fracisco Niebro





[an pertués:

Ulisses

O mito é o nada que é tudo.
O mesmo sol que abre os céus
É um mito brilhante e mudo –
O corpo morto de Deus,
Vivo e desnudo.

Este, que aqui aportou,
Foi por não ser existindo.
Sem existir nos bastou.
Por não ter vindo foi vindo
E nos criou.

Assim a lenda se escorre
A entrar na realidade,
E a fecundá-la decorre.
Em baixo, a vida, metade
De nada, morre.]




quinta-feira, 2 de setembro de 2010

L de ls Castielhos

L’Ouropa ende stá, assente ne ls quetobielhos:
D’Ouriente a Oucidente stá, mirando,
I tóldan-le románticos pelos
Uolhos griegos, lhembrando.

L quetobielho squierdo stá ancolhido;
L dreito stá an anglo çpuosto.
Aquel diç Eitália adonde stá assente;
Este diç Anglaterra adonde, fastado,
La mano sustenta, an que le assenta l rostro.

Mira, cun uolhos de sfinge i fatal,
L Oucidente, feturo de l passado.

L rostro cun que mira ye Pertual.

Fernando Pessoa,
Mensagem
Traduçon de Fracisco Niebro





[an pertués:

O dos Castelos

A Europa jaz, posta nos cotovelos:
De Oriente a Ocidente jaz, fitando,
E toldam-lhe românticos cabelos
Olhos gregos, lembrando.

O cotovelo esquerdo é recuado,
O direito é em ângulo disposto.
Aquele diz Itália onde é pousado;
Este diz Inglaterra onde, afastado,
A mão sustenta, em que se apoia o rosto.

Fita, com olhar esfíngico e fatal,
O Ocidente, futuro do passado.

O rosto com fita é Portugal.]



domingo, 29 de agosto de 2010

L de las Quinas



Ls Diuses bénden quando dan.
Compra-se la glória cun zgrácia.
Ai de ls felizes, porque son
Solo l que passa!

Bonde a quien bonde l que le bonda
L bastante de le bundar!
La bida ye brebe, la alma ye lharga
Tener ye tardar.

Fui cun zgrácia i cun bileza
Que Dius al Cristo defenhiu:
Assi l oupuso a la Natureza
I Filho l ountou.

Fernando Pesoa,
Mensagem
Traduçon de Fracisco Niebro





[an pertués:

O das Quinas

Os Deuses vendem quando dão.
Compra-se a glória com desgraça.
Ai dos felizes, porque são
Só o que passa!

Baste a quem baste o que lhe basta
O Bastante de lhe bastar!
A vida é breve, a alma é vasta;
Ter é tardar.

Foi com desgraça e com vileza
Que Deus ao Cristo definiu:
Assim o opôs à Natureza
E Filho o ungiu.]

sábado, 28 de agosto de 2010

D. Fernando, Anfante de Pertual



Dou-me Dius sue spada pa que faga
La sue santa guerra.
Cunsagrou-me sou an honra i an zgrácia,
A la hora an que un aire friu passa
Porriba la frie tierra.

Puso-me las manos anriba ls ombros i dourou-me
La tiesta cul mirar;
I este febre de l Alhá, que me cunsume,
I este querer grandeza son sou nome
Andrento mi a tembrar.

I you bou, i la lhuç de la spada oupida dá
An miu sereno rostro.
Cheno de Dius, nun temo l abenir;
Puis, benga l que benir, nunca será
Mais grande que mie alma.

Fernando Pessoa, Mensagem
Traduçon de Fracisco Niebro





[an pertués

D. Fernando
Infante de Portugal

Deu-me Deus o seu gládio porque eu faça
A sua santa guerra
Sagrou-me seu em honra e em desgraça,
Às horas em que um frio vento passa
Por sobre a fria terra.

Pôs-me as mãos sobre os ombros e doiroi-me
A fronte com o olhar;
E esta febre de Além, que me consome,
E este querer grandeza são seu nome
Dentro em mim a vibrar.

E eu vou, e a luz do gládio dá
Em minha face calma.
Cheio de Deus, não temo o que virá,
Pois, venha o que vier, nunca será
Maior do que a minha alma.]